Bowden: ekstruder na ramie, filament w rurce

Jak działa Bowden

Nazwa pochodzi od linki Bowdena, w której siła wędruje giętkim cięgnem w rurce. W drukarce 3D rurką przesuwa się filament: ekstruder stoi na ramie i pcha go długą teflonową rurką do hotendu.

Głowica nie niesie więc silnika i jest znacznie lżejsza. Może szybko się poruszać, a drukarka nie drży, co było ważne zwłaszcza w starszych drukarkach.

Wady długiej rurki

• Sprężystość. Filament w długiej rurce trochę się ściska i rozciąga. Przy zmianie kierunku ciśnienie w dyszy zmienia się później, niż trzeba, a niedokładności widać na narożnikach.
• Retrakcja. Cofnięcie filamentu przed przejazdem musi być dłuższe, żeby zadziałało na dyszy (retrakcja), a przez to rośnie ryzyko nitkowania (stringing).
• Miękkie materiały. Elastyczny filament łatwo zacina się w rurce.

Bowden a direct drive

Dziś w nowszych drukarkach stosuje się głównie direct drive, bo strojenie jest prostsze, a wynik dokładniejszy. Bowden występuje w starszych modelach i w niektórych bardzo szybkich drukarkach, w których problemem jest masa głowicy.

Dla klienta ważne jest, że na gotowym elemencie różnicy nie widać, jeśli drukarka jest dobrze wystrojona. Ważniejsze niż rodzaj podawania są wysokość warstwy, wypełnienie i materiał, które wybierasz przy zamówieniu.

Kiedy Bowden ma sens

Bowden jest korzystny, jeśli celem jest bardzo szybki ruch głowicy albo duża przestrzeń robocza, w której ciężka głowica powodowałaby drgania. W prostszych drukarkach jest też tańszy, bo mniej obciążona jest rama, a głowica może mieć prostszą konstrukcję.

Trzeba go jednak starannie wystroić. Rurka musi być jak najkrótsza, prowadzona prosto i dobrze zamocowana, a retrakcja musi być ustawiona dla każdego materiału. Przy złym ustawieniu widać nitki i kropelki na ścianach (blobs), dlatego przy nowych drukarkach zwykle wybiera się podawanie bezpośrednie.