Print in place: ruchomy model prosto z drukarki

Jak to działa

Typowe przykłady to łańcuch, ruchomy smok, zawias, koła zębate na osiach czy śruba w nakrętce. Wszystko drukuje się naraz na stole, a po wyjęciu części się poruszają. Technicznie to zwykły druk w technologii FDM, tylko model jest zaprojektowany tak, żeby między częściami został mały luz.

Największa zaleta to brak składania. Wada: druk jest wrażliwszy na dokładność, a modelu nie da się łatwo naprawić, gdy jeden przegub się zablokuje.

Luz i granice

Szczelina między ruchomymi częściami musi być dość duża, żeby warstwy się nie zlepiły, ale nie tak duża, żeby część stukała. Przy dyszy 0,4 mm najczęściej stosuje się 0,3 do 0,5 mm na stronę. Mniej niż 0,2 mm to niemal pewne ryzyko, że części się połączą. Wiąże się to z tolerancjami.

• Nawisy. Nad szczeliną nie mogą być duże nawisy, inaczej spodnia powierzchnia się zaniedba i szczelina się wypełni.
• Podpory. Do szczelin podpory nie sięgną, dlatego modele print in place mają kształty, które ich nie potrzebują.
• Pierwsza warstwa. Drukuje się na stole, gdzie słoniowa stopa może zwęzić szczelinę. Dobrze zaprojektowany model ma więc na spodzie fazę.

Co z tym przy zamówieniu

Model od autora, który zaprojektował go jako print in place, wydrukujemy takim, jaki jest. Luzu w nim nie zmieniamy, wynika z modelu. Jeśli pobierasz go ze źródła, sprawdź, na jaką dyszę i wysokość warstwy jest przeznaczony. My drukujemy dyszą 0,4 mm i warstwą 0,2 mm, więc projekty z luzem 0,3 do 0,5 mm powinny iść dobrze.

Takiego modelu nie powiększaj ani nie zmniejszaj skalą, luz zmieniłby się razem z nim. Po wydruku przeguby mogą wymagać lekkiego rozruszania ręką. Jeśli któregoś nie da się uwolnić, napisz do nas i wyślij zdjęcie. Każdą partię sprawdzamy też na zdjęciu przed wysyłką.

Dla autorów modeli

Jeśli projektujesz model, wypróbuj go najpierw jako jedną sztukę i dopiero potem zamów większą serię. Przy większej liczbie sztuk dopilnuj, żeby zmieściły się na stole, który ma 246 × 246 mm. Dobrze jest użyć sprawdzonego luzu i nie rozważać, czy wystarczy o dziesiątą część mniej.