Z-offset: wysokość dyszy nad stołem

Co ustawia z-offset

Po poziomowaniu stołu drukarka wie, gdzie jest powierzchnia stołu, ale dokładną odległość dyszy trzeba jeszcze dostroić. Przesunięcie w osi Z (pionowej) o 0,02 do 0,05 mm jest już widoczne na pierwszej warstwie.

Właściwy z-offset oznacza, że plastik jest lekko dociśnięty do stołu, a linie obok siebie zlewają się w gładką powierzchnię. Wartości szuka się więc między dwiema skrajnościami: dysza nie może być ani za wysoko, ani rozgniatać plastiku na boki.

Objawy złego z-offsetu

• Za wysoko. Linie pierwszej warstwy są okrągłe i niepołączone, między nimi są szczeliny. Element słabo się trzyma i grozi odklejenie (przyczepność).
• Za nisko. Plastik jest wypychany na boki, spód jest błyszczący i pofalowany, a brzegi nabrzmiałe, powstaje słoniowa stopa. W skrajnym przypadku dysza drapie o stół.
• W sam raz. Spód jest równy, linie się zlewają, kolor jest jednolity, a element da się bez wysiłku odspoić.

Co z tego widać na gotowym elemencie

Z-offset ustawia się dla stołu i materiału, a nie dla pojedynczego zamówienia. Ty niczego nie ustawiasz, ale jakość spodniej powierzchni Twojego elementu bezpośrednio wynika z właściwego z-offsetu. Jeśli spód wydaje Ci się szorstki albo ma skośne brzegi, obróć model albo napisz do nas.

Przy projektowaniu licz się z tym, że dolne około 0,2 do 0,4 mm może być trochę szersze niż reszta (tolerancje). Jeśli element ma dokładnie wejść w otwór, zrób dolną krawędź ze skosem (fazowanie).

Z-offset i różne materiały

Każdy materiał zachowuje się trochę inaczej. Bardziej miękki PETG pod naciskiem rozpływa się bardziej niż PLA, dlatego potrzebuje nieco większej odległości. Podobnie różni się dla różnych powierzchni stołu. Z tego powodu z-offset ustawia się dla kombinacji materiału i stołu.

Wartości nie zmienia się przy każdym druku, ale sprawdza się je przy wymianie stołu, po konserwacji i gdy pojawi się wyraźny błąd pierwszej warstwy.