Silnik krokowy: dokładny ruch w drukarce 3D

Jak działa silnik krokowy

Silnik krokowy to silnik elektryczny, którego wirnik przesuwa się o stałe kroki, zwykle o 1,8 stopnia, czyli 200 kroków na jeden obrót. Elektronika sterująca wysyła impulsy do cewek, a silnik obraca się dokładnie o tyle kroków, ile impulsów dostał.

Układy w sterowniku dodatkowo dzielą każdy krok na mniejsze części (mikrokrokowanie), dzięki czemu ruch jest płynniejszy i cichszy. Dlatego przy pozycjonowaniu nie trzeba polegać na czujniku, a drukarka wie, gdzie jest głowica, nawet jej nie widząc.

Gdzie jest używany w drukarce

• Ruch głowicy. W CoreXY dwa silniki przez paski poruszają głowicą w osiach X i Y.
• Ruch stołu. Kolejny silnik albo silniki poruszają stołem w osi Z.
• Podawanie filamentu. Mały silnik w ekstruderze wpycha plastik do hotendu z dokładnością do ułamków milimetra.

Kiedy silnik zawodzi i co to znaczy

Jeśli silnik dostanie zbyt duże obciążenie, gubi krok, a drukarka o tym nie wie. Wtedy cały dalszy druk się przesuwa, co jest typowym przesunięciem warstw: górna część elementu jest odsunięta względem dolnej. Przyczyną bywa zbyt duża szybkość, zahaczona głowica albo poluzowany pasek.

Dla Ciebie oznacza to, że wadliwy element powinno być widać na pierwszy rzut oka. Na gotowej sztuce zwróć uwagę na regularne schodki na bokach. Każdą partię przed wysyłką fotografujemy, a jeśli nie jesteś zadowolony ze sztuki, napisz na jakub.novak@boostello.com. Jak porusza się głowica, opisuje CoreXY.

Serwomotor czy silnik krokowy

Serwomotor też potrafi sterować położeniem, ale w odróżnieniu od silnika krokowego ma czujnik, który sprawdza, gdzie naprawdę się obrócił, i według tego poprawia błąd. Jest dokładniejszy i mocniejszy, ale też wyraźnie droższy. W drukarkach 3D dla konsumentów stosuje się więc głównie silniki krokowe.

Zamknięta pętla pojawia się jednak także przy silnikach krokowych z czujnikiem magnetycznym. Niektóre drukarki go używają, żeby wykryć zgubiony krok. Dla klienta nie ma to wpływu, ważny jest wynik.